Babies, Babies!

Zo we zitten eindelijk een beetje in de 'normale' wereld! In Mampong hebben we al dagen geen stroom, dus geen telefoon, geen camera, geen licht en geen internet....Een aantal dagen geleden heeft het wat geonweerd en toen is er een boom op de electriciteitsmast gevallen..... Dit kan nog dagen gaan duren en daarom zijn we vandaag naar Kumasi gegaan, daar heb ik net eerst maar eens mijn telefoon opgeladen!

Afgelopen zondag waren Suzanne en ik van plan om naar grotten te gaan een paar dorpjes verderop. Daar aangekomen werden we meteen aangesproken door een mannetje op een fiets en we moesten mee naar de Chief (dorpshoofd). Voordat we het dorp mochten betreden moesten we aan hem voorgesteld worden, zag het al helemaal voor me: zo'n machtige man met een gewaad aan en een kroon op!

Gelukkig viel het erg mee, daar aangekomen moest de Chief nog uit bed gehaald worden, hij had de dag er voor een feestje gehad. Met zijn slaapkop werden we aan hem voorgesteld, best een coole man! Na een tijdje babbelen kwam hij erachter dat we naar de grotten wilden... daarvoor geldt een legende en we moesten een fles schnaps kopen. Wij het hele dorp afgezocht naar een fles sterke drank, maar nergens te vinden... Terug bij de Chief aangekomen had hij nog wel een flesje (van gisteravond) staan. Nou goed... op zoek naar de grotten. De gids had ook een kater dus werden we geleid door een wazig mannetje die er echt werkelijk niets vanaf wist en weinig Engels sprak. De grotten stelden niets voor en er zaten veel te veel vleermuizen dus daar zijn we uiteindelijk maar 3 minuten binnen geweest. Wat een dag, dat dorp met die chief was geweldig maar die grotten......

Maandag was het zo ver, op naar Mampong Babies home! We moesten er om half 8 zijn en werden toen voorgesteld aan Mabel het hoofd van het weeshuis. Ze leek zo op het eerste gezicht niet heel aardig en dat was ze eigenlijk ook niet.... maargoed met haar hoeven we ook niet te werken!

Kim en Monique, 2 vrijwilligers ook uit Nederland, waren er ook nog dus ze hebben ons alles laten zien en een beetje verteld wat we moeten doen. Meteen zag je dat het er hier heel anders aan toe gaat dan in Nederland, wow wat een verschil! De begeleidsters gaan best wel hardhandig om met de kids en ze hebben geen eigen speelgoed, geen eigen kleding en geen eigen bedje... Toch wel een beetje heftig om te zien! Gelukkig maken de kinderen echt alles goed, zij zijn echt geweldig! Ze lachen en knuffelen alleen maar en als we ballonnen en bellenblaas meenemen zijn ze helemaal gelukkig! Maar goed dat hier vrijwilligers komen want anders wordt er vrij weinig met de kinderen gedaan.

In deze paar dagen dat we daar zijn geweest zijn er al 2 nieuwe kindjes binnen gebracht. Eentje van 3 dagen en eentje van 6 weken! Heb nu al zin om maandag weer te gaan werken!

Vrijdag is Suzanne best wel ziek geworden en zijn we naar het ziekenhuis gegaan in Mampong... Ze heeft Malaria, gelukkig valt het mee en is het goed te verhelpen met pillen en moet het snel weer over gaan! Het ziekenhuis alleen al was een hele attractie, niet te geloven wat je daar allemaal zag. Er was bijvoorbeeld geen vloer en overal hingen spinnenwebben. Jullie weten allemaal hoe een rolstoel eruit ziet, hier ziet ie er iets anders uit: een plastikke tuinstoel op de wielen van een rolstoel gezet/geplakt.... De hygiene is er ver te zoeken..

Wij gaan zometeen weer terug naar Mampong voordat het donker wordt! Ik probeer er nog een berichtje op te zetten voordat ik terug naar Nederland ga maar dat ligt toch aan de electriciteit...

Groetjes nadine

Trip to Mampong

Zo, we zitten nu in een hele andere wereld moet ik zeggen... stuk gemoedelijker en rustiger!

Gisteren (vrijdag) werden we om 4 uur (' s nachts!!!) opgehaald om met de bus naar Kumasi te reizen... Ze hadden ons er wel het een en ander over verteld, gaten in wegen etc. Dacht, het zal wel mee vallen, echt niet! Op een kameel zit je nog stabieler dan in die bus! Het was nog een redelijk goede touringcar en nog vloog ik soms van mijn stoel af. Heb ook wat gefilmd daarvan, je ziet gewoon iedereen van links naar rechts vliegen. Dit duurde zo'n 3 uurtjes!!

Na 6 uur reizen kwamen we aan in Kumasi, vond het meteen een leukere stad, mooier, rustiger en leukere mensen... We hebben een kleine rondleiding gehad, wat gegeten en toen was het moment daar: we werden opgehaald door onze nieuwe Hostmom. Op het eerste oog leek ze een beetje stil (wat wel raar is voor een Ghanees) maar op de weg naar Mampong kwam ze los. Ze zat steeds in ons haar enzo haha!

Na een uurtje met de Trotro kwamen we in Mampong aan, het ziet er een beetje uit als zo'n cowboy stadje van vroeger. Rode zandwegen en allemaal van die kraampjes en hutjes langs de weg! We kwamen bij haar huis aan en dachten WAUW wat is dit leuk! Er zitten nog 3 andere vrijwilligers uit Zweden en we hebben meer ons eigen studentenhuis met eigen woonkamer enzo! Echt super leuk, overal kleurtjes we hebben bijvoorbeeld een groene gang, blauwe slaapkamer en een roze buitenkant!

Nadat we alle gezinsleden ontmoet hadden (waren er iets meer dan we dachten) was het tijd voor de cadeautjes... Ze sprongen echt een gat in de lucht toen ze de lekkere geurtjes, armandjes en bodylotions zagen, echt ruig was dat! We hadden van te voren bedacht: dit is voor die, dit is voor haar en dit zal zij wel leuk vinden.... dat ging mooi niet door, de cadeaus werden uit onze handen gerukt en meteen open gescheurd door de dochters (Zij zijn trouwens ongeveer even oud als ons).

Verder hebben we nog niet veel gezien, vanmiddag even naar het weeshuis waar we gaan werken (dit ligt langs het huis van de gastfamilie) en verder weten we nog niet echt wat we gaan doen.

Ohja ik ben al helemaal ingeburgerd, ik haal zelf mijn (regen)water om me te wassen uit een put, doe dit in een ton en daar was ik me uit. Dat gaat eigenlijk best wel goed alleen kan ik mijn haren niet wassen, dat wordt invlechten denk ik haha!

Spreek jullie snel weer!

xxxx Nadine

Weekendje Cape Coast etc...

Hoe gaat het met jullie allemaal? Met mij gaat kei goed!

Zo, waar zal ik eens beginnen... Heb zoveel meegemaakt dat ik even moet graven in mijn geheugen.

Ohja, afgelopen vrijdag zijn we verhuisd van Pink Hostel naar Mama Mina. Mina woont een wijkje verder en vangt altijd alle vrijwilligers op die aan de Drum en Dans week mee doen. Door haar werden we (ongeveer ander half uur te laat) opgehaald en liet ze ons de kamers zien! Zag er allemaal goed uit, eindelijk een badkamer waarin ik me rond kan draaien zonder vanalles om te stoten! Daar zijn we niet lang geweest want we (Suzanne, Bregje en ik) hadden een weekendje Cape Coast gepland. We werden met de taxi naar het station gebracht, een grote chaos! Volgensmij hebben we hier een aantal keren bijna ons leven verloren, wat een verkeer! (Ghana staat ook op nummer 3 van de hele wereld met het gevaarlijkste verkeer). Maargoed bij het busstation aangekomen werden we natuurlijk weer besprongen door 10 tallen locals en ja hoor... Suzannes telefoon gestolen. Gelukkig was dat alles en konden we veilig naar Cape Coast.

Na 3 uur kijkend met mijn mond open in de bus te hebben gezeten kwamen we daar aan. Wat een rust in een keer! Maar ook enorm veel armoede, volgens mij had ik die dag een echte cultuurshok poeh! Het is niet fijn om kindjes op een vuilnisbelt/autosloop te zien spelen.

Zaterdag heb ik een aantal dingen gedaan die ik normaal eigenlijk niet zou durven...... We gingen naar een National Park waar hoge touwbruggen hangen en daar moet je overheen lopen. Ik heb geen hoogtevrees maar oh my god wat was dat eng! Die bruggen waren in totaal 350 meter lang echt wiebelig en hoog! Verder hebben we in het hele park niks gezien, geen beesten niks, ja een duizendpoot....

Maar nu komt het: op de terug weg wilden we naar een restaurantje en we hadden gehoord dat daar krokodillen zaten, best stoer toch? Kwamen we daar aan zagen we dat we over dat water een boottrip konden maken, dat leek ons wel wat. Even vragen wat voor boot het was en toen wees hij naar zo'n zielig waterfietsje waar je bijna met je voeten in het water zit... haha no way dat ik daar in stap, wetend dat die krokodillen langs mij zwemmen! Dit hebben we dus ook niet gedaan, maar ik heb ze wel geaaid!!! Dit kon je doen, heb nog nooit zo staan te trillen op mijn benen. Ze waren niet verdoofd niets, ze konden ook zo het restaurand in wandelen als ze wilde, zie je het in Nederland al gebeuren? Dacht, vraag us aan de ober wat ze doen als als een krokodil binnen komt rennen: Well, we hit them with a stick... de stok waar ze het over had was een klein dun bamboestokje dus kun je het je voorstellen dat een klein vrouwtje een krokodil van 3,5 meter met een stokje op de neus tikt? Ja het gebeurd hier allemaal echt! Ik heb hier ook een film van en natuurlijk ook heel wat foto's. Dit was zo'n moment van 1 keer en nooit meer!

Zondag ochtend zijn we nog naar Elmina Slave ford geweest. Hier hebben vroeger Nederlanders, Afrikaanse slaven vast gehouden. We hebben een rondleiding gekregen en waren als Nederlandse meisjes niet erg geliefd. Aan ons vroegen ze fooien en aan de Amerikaanse niet... Die middag zijn we weer terug gegaan naar Accra en hebben we nog wat gechild... ja dat doen we hier eigenlijk ook wel veel haha . Vooral de mensen hier, kijk je rechts of links van je maakt niks uit je ziet overal mensen liggen, zitten, hangen of slapen!

Gisteren, maandag, zijn we gestart met de taal- drum en dans cursus! Eerst wat dingetjes in Twi geleerd en daarna met de drum les begonnen. Poeh mijn handen zijn gekneusd! Wel gaaf man, ik heb al zo'n drum gekocht . Dansles ging niet door dus hebben we 2 uur gedrumd. Daarna zijn we naar het strand geweest. Ohja dat was me een middagje wel! Het was een strand waar ze volgensmij nog nooit een wit mens hadden gezien. We kwamen aan en hadden meteen een stuk of 5 jongens om ons heen hangen, er werden matjes voor ons klaar gelegd en er werd meteen drinken gehaald! Van privacy hebben ze hier nog niet gehoord, een van die kerels (denk rond een jaar of 50) bleef maar langs me liggen. Hij wilde percee met me trouwen, ik al vanalles geprobeerd: well, I cannot cook Ghanian food very well so I don't think I will we a good wife for you... nee maakte niks hij kon ook koken, daarna: I don't want to live in Acrra.. Ook niet erg hij wilde wel naar Nederland.... Daarna: I don't think my father will appreciate it when I bring a man with his same age... nee hielp ook niet! Tussendoor had ik al ongeveer 10 keer gezegd dat ik al een vriend had maar dat maakte hem allemaal niks uit! haha daar wordt je moe van zeg, maar dan denk je maar weer.... we zijn in Ghana hihi! Gelukkig gaf hij het na een tijdje op.... Dit soort dingen gebeuren een aantal keer per dag, maar deze was redelijk extreem.

Vandaag weer begonnen met de lessen! Ook gedanst... wat zal ik zeggen, drummen gaat toch beter! Vanmiddag hebben we de was gedaan, een hele gebeurtenis. Volgensmij is de halve buurt komen kijken en die lachtte zich allemaal kapot! We moesten met zo'n grote teil water op ons hoofd lopen, en die Ghanese maar lachen en foto's knippen! Maaaar na zeker ander half uur was eindelijk alles gewassen en hangt alles op de wasdraad!

Aankomende vrijdag vertrek ik samen met Suzanne (uit Blitterswijk dus die kunnen jullie ontmoeten met de kermis daar haha) naar Mampong en daar gaan we slapen in een gastgezin en werken/meehelpen in een weeshuis, heb er echt vet veel zin in!!

Wat een lang verhaal, ik laat jullie nu met rust! Tot over een aantal weekjes he

Groetjes Ama Nadine

Ete Sen?

De orientatie week zit erop en zoals jullie kunnen zien aan de titel van dit verhaaltje hebben we een aantal dingen van de lokale taal Twi geleerd!

Afgelopen woensdag zijn we naar een markt geweest, ik kan niet omschrijven wat we daar allemaal gezien hebben poohh niet normaal! Er waren zoooo veel mensen (wij als enige blanken) en zooo veel eten en zooo veel verschillende geuren, zoiets had ik echt nog nooit gezien. We werden door de markt geleid door een medewerker van SYTO en het ging best wel snel, te snel, we moesten overal doorheen lopen en daarom heb ik het volgensmij ook niet goed in me opgenomen. We moesten wel naar de grond kijken, want daar zaten nogal wat gaten in, en tegenlijkertijd naar de mensen en het eten. Er lagen overal krabben, varkenspoten, enorme slakken en nog veel meer.

We hebben deze week veel over de cultuur geleerd, wat hier niet onhandig is! Je moet op best wel wat dingen letten. Je mag hier bijvoorbeeld niets met je linkerhand doen en niet aan het eten ruiken voordat je het opeet. Ook moet je er mee leren omgaan dat iedereen je wilt aanraken en dat je vaak ten huwelijk gevraagd wordt. Er wordt Obruni (witte) naar je geschreeuwd en er worden ook geen verjaardagen gevierd. s' Avonds wordt hier trouwens ook niet samen gegeten.

Gisteren hebben we drum en dans lessen gehad! HILARISCH haha! Ik weet nog dat ik op de middelbare school niet hoger haalde dan een 5 voor drummen. Ik zag de bui al hangen! Maar gelukkig viel het best mee en was het eigenlijk kei ruig om te doen, wat zijn die Ghanese goed daarin!!! Daarna gingen we op de muziek die we met drummen geleerd hadden dansen...... ja wij, stijve Europeanen en swingende Afrikaanse muziek is niet de beste combinatie. Ik heb het gefilmd dus kunnen jullie binnenkort mee lachen!

Vanochtend hebben we kooklessen gehad, best wel lastig zeg! Ze gooien hier echt zo veel kruiden en dingetjes in het eten pff! Er stonden 3 (grote) flessen olie en wij vroegen of het 3 verschillende soorten waren, maar nee hoor 3 dezelfde en werden meteen onder de saus gegooid! Ik denk dat mijn missie om af te vallen niet gaat lukken helaas...Het eten was vreemd maar wel lekker!

Het regent nu dus zitten maar een beetje te niksen, morgen gaan we naar een ander huis en dan vertrekken we meteen naar Cape Coast en Kakum National Park waar we een weekendje naar toe gaan! Maandag beginnen Suzanne, Bregje en ik aan de Taal, Drum en Dans lessen dat wordt wat!

Ik heb trouwens een Ghanese naam gekregen: Ama. Wanneer iemand vraagt hoe ik heet (dat doet hier iedereen op straat) dan moet ik zeggen Ama Nadine.

Kga nu nog proberen om wat foto's op de site te krijgen, hoop dat het lukt!

Tot snel!

Groetjes Nadine

Akwaaba!

Even een kort berichtje voordat het internet het begeeft.

We zijn goed aangekomen, we werden echt super ontvangen door 2 medewerkers van SYTO (organisatie), zij hebben ons met een busje naar Pink Hostel gebracht midden in Accra!

De eerste dag, zondag, zijn we met Bregje, Suzanne, Charlot (Engeland) en 2 Duitse jongens naar het strand gegaan. We waren een echte attractie, er kwamen meteen verschillende mensen op ons af om ons vanalles te verkopen, aan te raken en ten huwelijk te vragen. Echt zo raar, ik heb er wel over gehoord dat het zo gaat hier maar ik dacht niet dat het ook ECHT zo zou zijn!

We reizen hier trouwens me TroTro's dit zijn kleine busjes waar 8 mensen in passen en waar ze er 20 in proppen haha. We zijn een aantal keren goed betoept, blijkbaar kosten die busjes 0.20 cent per ritje en wij hebben zo ongeveer 2 Cedis betaald. Geen wonder dat ze ons zo leuk vinden

Owhja dan nog even over het Hotelletje, het is prima, fijne airco (wat zal ik die de volgende weken gaan missen) en lekker eten. De douche is een ander verhaal..........

De tweede dag (vandaag) zijn we naar het kantoor van SYTO geweest. We hebben Tina ontmoet: onze Big Black Mommy!! Hier hebben we vanalles geleerd over Ghana, daarna zijn we weer naar het strand gegaan.

Ik moet helaas stoppen want mijn tijd zit erop!

We hebben in deze 2 dagen eigenlijk al zoveel meegemaakt en gezien, ik kan het niet allemaal opschrijven...

Jullie horen weer snel van me!

Groetjes Nadine

Over 24 uur.....

Hallo iedereen!!

Over 24 uurtjes is het dan zo ver, dan vliegen we richting Ghana.

Net nog even de laatste zaakjes geregeld op school en nu kan het avontuur eindelijk beginnen!! Ik kan niet wachten tot ik op Afrikaanse bodem sta...

Ik zal even kort uitleggen wat we gaan doen:
We krijgen eerst een weekje orientatie, daarna een week drum and dance lessen. Tijdens deze twee weken zitten we gedeeltelijk in een hostel en gedeeltelijk in een gastgezin in de hoofdstad Accra. Daarna vertrekken we naar het vrijwilligersproject. Het is een weeshuis gelegen in het stadje Mampong, dit ligt in het midden van Ghana en is een heel stuk van Accra vandaan.

Verder weet ik zelf ook nog niet zo goed wat me te wachten staat, maar zodra ik leuke dingen heb meegemaakt zal ik het op deze site zetten.

Groetjes Nadine